FELINOTERAPIA
Co daje felinoterapia?
W wielu krajach zachodnich koty w terapii używane są już od dawna. Wykorzystywane są głównie w domach opieki i domach seniorów jako zwierzęta potrafiące szybko nawiązywać niepowtarzalne więzi.
Badania wykazują, że nawet krótkie spotkania ze zwierzętami mają pozytywny wpływ na psychikę osób biorących w nich udział. Poprawiają nastrój, urozmaicają życie, zmniejszają poczucie samotności, po za tym mruczenie kota odpręża i uspokaja. Oprócz korzyści psychologicznych felinoterapia ma tez wpływ na nasze zdrowie fizyczne. Kontakt z kotem obniża ciśnienie i poziom cholerestolu we krwi, przez co zmniejsza ryzyko chorób serca i układu krążenia. Osoby biorące udział w zajęciach ze zwierzętami zwiększają swoją aktywność nie tylko w czasie zajęć ale i długo po nich.
Idealny kot terapeuta:
- Musi mieć co najmniej rok - po ukończeniu roku układ odpornościowy kotka jest na tyle rozwinięty, że nie dopuści do zakażenia zarazkami.
- Pozwala głaskać się i brać na ręce osobom obcym.
- Nie boi się podrózy samochodem i innymi środkami lokomocji.
- Ma aktualne szczepienia i świadectwo zdrowia.
- Jest przyzwyczajony do różnych sytuacji takich jak obecność psa, tłum czy hałas.
Ailurofobia i ailurofilia
Są to dwa przeciwstawne pojęcia pochodzenia greckiego.
- Ailurofobia lub felinofobia - jedna z odmian fobii, polegająca na anormalnym i długotrwałym lęku przed kotami.
Powoduje przesadne reakcje zaniepokojenia i trwogi, pomimo świadomości o irracjonalności własnego lęku i zapewnień, że obiekt strachu nie stanowi realnego zagrożenia.
Cierpiący na ailurofobię może nie tylko odczuwać lęk przed samymi zwierzętami, ale także zdjęciami i obrazkami przedstawiającymi koty, lub literaturą o podobnej tematyce i wszystkim co kojarzy się z kotami.
- Ailurofilia - wielka "afektywność" w stosunku do kotów, wielka sympatia do tych zwierzat.
...I tak oto dowiedziałam się, że cierpię na "ailurofilię"...